Szczególnym miejscem jest pałacowa kaplica
Pałac od początku miał wyróżniać się na tle innych rezydencji. Jego bryła jest nietypowa i łączy cechy późnego renesansu z rozwiązaniami charakterystycznymi dla włoskich rezydencji. Południową, najstarszą część tworzą główny korpus, wysoka na 17 metrów pięciokondygnacyjna wieża oraz ośmioboczna kaplica. Od strony południowej znajduje się najbardziej charakterystyczny element pałacu, dwukondygnacyjna loggia z arkadowymi krużgankami.
Szczególnym miejscem jest pałacowa kaplica. Zachowała się w niej późnorenesansowa dekoracja stiukowa z herbami szlacheckimi, a podczas badań w 1980 roku odkryto także fragmenty XVII-wiecznych fresków przedstawiających świętych.
Wokół rezydencji rozciąga się zabytkowy park
Przez kolejne dziesięciolecia pałac zmieniał swoje funkcje i właścicieli. Po II wojnie światowej jego stan był bardzo zły. Jak wspomina Barbara Olczyk z Poddębickiego Domu Kultury i Sportu, budynek był właściwie ruiną. Później mieściła się tutaj szkoła i internat. Od 1980 roku pałac jest siedzibą Poddębickiego Domu Kultury i Sportu. Zabytkowe wnętrza służą dziś koncertom, wystawom, spotkaniom i wydarzeniom skierowanym do różnych grup wiekowych.
Wokół rezydencji rozciąga się zabytkowy park, którego obecny charakter związany jest przede wszystkim z XIX-wiecznym założeniem krajobrazowym. Zachował się historyczny układ alejek oraz liczne wartościowe i pomnikowe drzewa. Powstał tutaj Ogród Zmysłów, który ma zachęcać do poznawania świata nie tylko przy pomocy wzroku. Teren podzielono na strefy związane m. in ze wzrokiem, słuchem, węchem, dotykiem i orientacją. Pojawiły się elementy małej architektury, których można dotykać, słuchać, oglądać, a nawet poznawać poprzez zapach.
(na podstawie materiałów Urzędu Marszałkowskiego Województwa Łódzkiego)
Komentarze (0)